Izaberite turističku destinaciju i saznajte više o njoj

Vidin, grad na Dunavu

Vidin je poznat i svojim parkom izgrađenim uz reku, a star je više od 100 god. Stil njegove izgradnje pozajmljen je iz Austro-Ugarske. Predstavlja mešavinu pejsažnih i baroknih oblika žbunjeva. Dug je više od 3 km. Staza koja vodi od parka u tvrđavu „Baba Vida“ nazvana je „Stazom zaljubljenih“.

Zanimljivo mesto za turiste je deo grada nazvan „Trougao tolerancije“. Tako je nazvan jer, na razdaljini od stotinak metara se nalaze verski objekti tri religije. Tu su pravoslavna crkva Svetog Nikole, džamija Osmana Pazvantoglua i jevrejska sinagoga koja je druga po veličini u Bugarskoj.

Nezaobilazna tačka u turističkim maršrutama je tvrđava “Baba Vida“. To je jedini srednjovekovni zamak u Bugarskoj koji je u potpunosti očuvan do današnjih dana. Temelji zidina stari su više od 10 vekova. Oni su udareni na mestu gde je nekada bila antička tvrđava Benonija. Izgradnja tvrđave je započeta u X veku.
Prema legendi, izgradila ju je neudata kćerka bugarskog kralja pod imenom Vida, otuda i ime tvrđave „Baba Vida“. Tvrđava je služila kao glavna odbrambena linija Vidina tokom srednjeg veka i srušena je za vreme kralja Ivana Stracimira ( 1356-1396 ). Bila je najvažnije utvrđenje severozapadnog II Bugarskog carstva. U vreme Osmanlijskog carstva služila je kao skladište oružja i zatvor i nije korištena u odbrambene svrhe od kraja XVIII veka.

Tvrđava baba vida Vidin

Danas je tvrđava rekonstruisana i služi kao muzej i turistička atrakcija. Njeni starodavni bedemi se po nekad koriste kao dekor dokumentarnih i igranih filmova koji prepričavaju istoriju Bugarske. Ujedno je i nacionalni spomenik kulture.
Unutrašnji deo je preuređen kao letnje pozorište, a od nedavno je obnovljena prekinuta tradicija kulturnog festivala „Dani baba Vide“. Ulaznica za obilazak tvrđave stajala je 1.5 lev.
U novijem delu grada Vidina mogu se videti kako stariji spomenici kulture, tako i noviji posleratni iz perioda posle II sv.rata. Pored velikih sivih komunističkih zgrada, izgrađeno je mnoštvo novih zgrada i lanaca većih robnih modnih kuća. Još uvek ima očuvanih zanatlijskih radnjica u kojima se može kupiti nakit filigranske izrade.

Za opuštanje i odmor nakon duže šetnje na raspolaganju su male domaće mehane, kafići i veći restorani. Mi smo popili dobru crnu kafu u centru grada u kafeu „Corner“. Ovde možete jesti u restoranima tipa samoposluživanja, poput menze, našta smo se i mi odlučili.

Ovim je naš obilazak severozapadnog dela Bugaske u podnožju Stare planine završen.

——————-

Tekst koji prethodi ovome, o turi kroz severozapadnu Bugarsku pogledajte ovde >>>

Tekst i fotografije: Slađana Maksimović