Izaberite turističku destinaciju i saznajte više o njoj

<>

Dubrovnik

Kada stignete u Dubrovnik možete krenuti i u samostalan obilazak i razgledanje ovog drevnog grada. Kako nebiste lutali ili, bolje reći nešto propustili, sačinili smo Vam ovaj detaljan turistički vodič ili šetnju kroz grad.

Dubrovnik

Dubrovnik je jedna od nekoliko najprestižnijih, najlepših i najinteresantnijih turističkih destinacija ovog dela sveta ali i planete uopšte. Baš iz tog razloga bilo bi šteta ne obići ga bar jedanput u životu a naročito ako se u obzir uzme činjenica da se nalazi baš u našem regionu.

Kada stignete u Dubrovnik možete krenuti i u samostalan obilazak i razgledanje ovog drevnog grada. Kako nebiste lutali ili, bolje reći nešto propustili, sačinili smo Vam ovaj detaljan turistički vodič ili šetnju kroz grad.

 

Razgledanje grada započinjemo već iz stare gradske luke koja se nalazi nadomak „nulte tačke“ tj centa starog grada. Da biste se našli na Stradunu ili na glavnom gradskom trgu dovoljno je proći kroz istočnu gradsku kapiju. Ipak, dok još niste zakoračili u stari grad obratite pažnju na samu gradsku luku i način na koji je rešena njena bezbednost kao i bezbednost  grada što je kroz istoriju bilo od ključne važnosti. Jugoistočnom stranom gradske luke dominira kula-tvrđava sv. Ivan od Mula, a njen pandan na severnoj strani je kula Revelin. Iako verovatno ni jedan neprijateljski brod nebi „preživeo“ topovsku đulad sa Revelina i Mula, za svaki slučaj tu su i „Kaše“ tj. veštačka barijera (lukobran)  koja sužava ulaz u gradsku luku i između koje su ka pomenutim kulama razapinjane verige tj. lanci koji su onemogućavali prolaz neprijateljskih brodova.

dubrovnik

Današnji izgled kule Mulo datira iz XVI. veka. U njenim prostorima smestio se Pomorski muzej, koji čuva i izlaže predmete, slike i dokumenta vezana uz jednu od istorijski najvažnijih delatnosti grada Dubrovnika. U prizemlju kule smešten je veliki Akvarijum koga zaista vredi posetiti ali, to ipak ostavite za kasnije, ukoliko budete imali vremena pošto vas očekuje krajnje iscrpljujuća tura u koju svakako vredi uložiti i poslednji raspoloživi atom snage i/ili minut vremena.

stari-grad-dubrovnik

Po prolasku kroz gradsku kapiju naći ćete se na glavnom gradskom trgu Pojana Luža. („pojana“ se ovde kaže trg) čijim centralnim delom dominira Orlandov stup. Orlandov stup je visok kameni obelisk na kojm se viori zastava. U samom obelisku je je uklesan lik legendarnog srednjevekovnog viteza Orlanda (Rolanda) u oklopu, s mačem i štitom. Zanimljivo je da je dužina lakta na njegovoj desnoj ruci uzeta kao zvanična mera za dužinu, tzv. „dubrovački lakat“, koja iznosi 51,2 cm.

orlandov-stup

Osim što i danas služi kao nosač zastave suverena (danas je to, dakle, Republika Hrvatska), sa njega su se objavljivale i vladine naredbe a pred njim su se izvršavale javne kazne. Od 1418. godine , kada je postavljen, na njenu se puna četiri veka viorila bela zastava slobodne Dubrovačke Republike s likom njenog zaštitnika, sv. Vlaha.

Obodima trga Luža dominiraju mnoge velelepne i značajne građevine: Crkva svetog Vlaha, zaštitnika grada, palata ili, kako kažu Dubrovčani, Palača Sponza, gradski zvonik i stara zvonara… Ovde se još, ispred gradskog zvonika nalazi i tzv „mala“ Onofrijeva česma. No, krenimo redom:

 

Dubrovački gradski zvonik

Gradski zvonik izgrađen je 1444. Godine i visok  je 31m. Na njemu se nalazi metalni sat, skazaljka mesečevih mena, i dve bronzane figure, čuveni „zelenci“, koje otkucavaju sate. Na zvoniku, a što bi se u suprotnom tako i zvao, visi i veliko zvono iz 1956. godine. Zanimljivo je da je ovo drugi, reizgrađeni zvonik, identičan svom prethodniku koji je srušen 1929. Godine nakon što se u velikom zemljotresu prilično nakrivio i predstavljao opasnost po bezbednost.

dubrovački-zvonik

Palača Sponza

Na severnoj strani trga Luža nalazi se palata Sponza jedna od najlepših gradskih građevina, građena u monumentalnom gotsko-renesansnom stilu.  Ime „Sponza“ je iskrivljena verzija italijanske reči „spongia“ (sunđer, doslovni prevod), jer se ranije na tom mestu sakupljala kišnica koja je snabdevala grad vodom. Palača Sponza je izgrađena je po projektu najpoznetijeg dubrovačkog graditelja Paskoja Paska Miličevića 1522. godine. Obzirom da se nalazi pored gradskih vrata služila je i kao carinarnica, kovnica novca, državna blagajna i banka. Danas se u njoj nalazi Istorijski arhiv Dubrovačke Republike koji po bogatstvu raznovrsne dokumentarne građe predstavlja jedan je od najvažnijih istorijskih arhiva na svetu.

sponza

Glavna straža

Uz nekadašnju palatu Velikog vijeća nadovezivala se zgrada glavne straže, kao važan objekat za bezbednost grada i Republike. Izgrađena je između 1706. i 1708. godine, a izgradio ju je Mlečanin Marin Goropelli. Ranija zgrada gradske straže bila je u obliku lože, a nalazila se uz staru crkvu sv. Vlaha, a izgorela je 1706. godine zajedno s crkvom.

glavna-straža

Mala Onofrijeva česma

Mala Onofrijeva česma se nalazi neposredno uz zgradu Glavne straže. Podignuta je 1438. godine, kao kruna završetka radova na izgradnji Dubrovačkog vodovoda. Iako se zove „Onofrijeva“, po graditelju pomenutog vodovoda (Onofrio della Cava) ona je delo Milanskog vajara Petra Martinova. U srednjem veku voda je imala religiozno značenje pa su se ovom česmom mogli da se služe samo hrišćani. U njenoj neposrednoj blizini nalazila se i „Židovska“ tj. Jevrejska česma, iz koje su vodu pili isključivo Jevreji.

fontana

Crkva svetog Vlaha

Najdominantnija i najlepša građevina trga Luža je crkva sv. Vlaha. Fasadu ove crkve odlikuje raskošna barokna dekoracija. Sagrađena je na mestu stare crkve koju je 1706. godine uništio požar a po ugledu venecijanske crkve sv. Mauricija.
U porti crkve se nalazi pozlaćena srebrna statua sv. Vlaha, zaštitnika grada i Dubrovačke republike iz 15. veka i predstavlja delo velike umetničke vrednosti. Statua je zanimljiva i s istorijskog aspekta. Naime, sveti Vlaho u rukama drži maketu Dubrovnika iz vremena pre velikog zemljotresa i na njoj se odlično vidi kako je grad tada izgledao.

crkva

Knežev dvor

Od trga Luža vode dve značajne ulice, čuveni Stradun i ulica „Prid dvorom“. „Šećer“ ostavite za kraj pa u skladu s tim krenite „prid dvor“. U pitanju je Knežev dvor koji je bio sedište vlade Dubrovačke republike i njenog vladara,  kneza. Knežev dvor je izgrađen u gotskom stilu prema projektu graditelja dubrovačkog vodovoda Napolitanca Onofria della Cava, na mestu zamka iz XII ili XIII veka. Zamak prethodnik je uništen u eksploziji baruta 1435. godine. I novi tj. ovaj Knežev dvor je prilično stradao i u razornom zemljotresu 1667. Godine ali je obnovljen.

knezev-dvor

Ukoliko poželite da uđete u Knežev dvor, moguće je, kao posetilac Istorijskog odeljenja Dubrovačkog muzeja u kome je izložena ambijentalna postavka. Atrijum dvora služi kao najlepša koncertna sala u Dubrovniku.
Ovde, uz sam dvor nalazi se i „Gradska vijećnica“ u kojoj se danas nalazi i pozorište (kazalište) „Marin Držić“. U „Palaču velikog vijeća“ ulazi se iz Kneževog dvora, kroz vrata nad kojima stoji natpis: „OBLITI PRIVATORUM PUBLICA CURATE“ (Zaboravite privatne i bavite se državnim poslovima.

OBLITI-PRIVATORUM-PUBLICA-CURATE

Ova palata prvobitno je izgrađena takođe u gotskom stilu, sa sličnim stilskim oznakama koje ima i obližnja palata „Sponza“. U prvoj polovini XIX veka požar je uništio i ovu palatu, pa je na njenom mestu nešto kasnije,1863. godine, izgrađena današnja zgrada u neorenesansnom stilu.

Dubrovačka književnost

Idemo dalje, sledi trg ili pojana Marina Držića, najznačajnijeg autora među delima dubrovačke književnosti koja obiluje remek-delima svoje baštine u proznom, poetskom, dramskom i komediografskom obliku. Dubrovačka renesansna komedija s Marinom Držićem na čelu doživljava svoj trijunf u XVI veku. Istinitost likova, realizam događaja, univerzalnost životne scene, savršeni dubrovački jezik „Dunda Maroja“, „Novele od Stanca“, „Tirene“, „Skupa“…  njihova metafora, filozofska i prostonarodna struktura govora je nešto čime se ponosi cela južno-slovenska i svetska književnost. Posle Držića, književnost  nastavlja svoj zlatni vek u Ivanu Gunduliću, velikom pesniku i misliocu XVII veka. Gundulićeva najpoznatija dela su „Osman“, „Dubravka“, „Suze sina razmetnoga“… (pokušajte da se setite srednjoškolske lektire).

 

Dubrovčka katedrala

Dubrovačka „Stolna crkva uznesenja Marijina“ ili Katedrala u sadašnjem obliku postoji od početka XVIII. veka. Sagrađena je nakon gotovo potpunog uništenja ranije romaničke katedrale iz XII-XIV. veka, naravno, u velikom zemljotresu 1667. godine. Današnja katedrala je trobrodna bazilika sa kupolom na vrhu. Izgrađena je prema projektu arhitekte Andrea Buffalinija u graditeljskom stilu rimskog baroka.

katedrala

Riznica Dubrovačke katedrale bila je bez sumnje jedna od najbogatijih na jadranskoj obali, ali je teško stradala u zemljotresu (ah, taj zemljotres više…). I ono što se spasilo iz ruševina i zgarišta svedoči i danas o velikom umetničkom bogatstvu koje su čuvale dubrovačke crkve. Među najznačajnijim predmetima u riznici jesu relikvije glave i ruke dubrovačkog sveca zaštitnika ili patrona,  sv. Vlaha. Relikvijar glave je u obliku vizantijske carske krune ukrašene medaljonima i dragim kamenjem.

Ako se sećate „Velikog akvarijuma“ s početka ove priče, on je „nikad bliže“ pa se prošetajte i do njega. U posebnom ambijentu kule Mulo smešteno je ukupno 27 akvarijuma različite veličine u kojima se mogu videti brojni primerci jadranske faune.

akvarij

Ukoliko ne idete u posetu akvarijumu (a i ukoliko idete) sa Držićevog trga krenite dalje ka trgu poznatog dubrovčanina Ruđera Boškovića. Večitu dilemu o tome da li je Bošković (Ruđer ili Rugjer) bio Srbin ili Hrvat ćemo ostaviti sa strane. Već ste zasigurno shvatili da su Dubrovčani – Dubrovčani i samo to. Često puta nisu bili, pa ni sada, samostalni već imaju svog suverena koji se kroz istoriju često menjao (Venecija, Napoleon… U nekom momentu čak i Car Dušan silni tj. ondašnja Srbija) . Na ovom trgu obratite pažnju na crkvu sv. Ignjacija i Dubrovački univerzitet „Collegium Ragusinum“.

stepeniste

Odavde se stepenicama i ulicom „Uz Jezuite“ spustite do Gundulićevog trga koji je ujedno i pijaca prepuna golubova zahvaljujući kojima ćete za tenutak pomisliti da ste u Veneciji (a i ambijent je zapravo vrlo sličan).

gundulicev-trg

Odavde krenite ka zapadu ulicom po imenu „Od puča“ do Blagoveštenske crkve. Ukoliko po nazivu niste naslutili, znajte, u pitanju je pravoslavna i to Srpska pravoslavna crkva! Uz crkvu se nalazi i muzej ikona koga takođe vredi posetiti.

srpska-crkva-dubrovnik

Ulicom „od Puča“ idite do kraja i uživajte u ambijentu uskih dubrovačkih uličica jer sledi ona najveća i najslavnija – Stradun.

Na kraju ulice „od Puča“ paralelne sa Stradunom nalazi se Pojana Paska Miličevića (znate već ko im je taj, spominjali smo ga) kojom dominira tzv. Velika Onofrijeva česma. Dok je većina gradova mletačke Dalmacije rešavala problem vode gradeći velike cisterne za kišnicu (setite se porekla imena palate „Sponza“), Dubrovnik je odlučio da izgradi vodovod i u grad dovede izvorsku vodu.

velika-fontana

Voda u gradu se uzimala na dva ključna mesta tj. na dve Onofrijeve česme.
Ovde se nalaze i „vrata od Pila“ ili vrlo složena zapadna gradska kapija. Naime, kročite i kroz nju i obratite pažnju kako je rešena u smislu bezbednosti sa međuprostorom i pokretnim mostom.

Stradun ili Placa

Slavni dubrovački Stradun ili, kako ga Dubrovčani zovu „Placa“ je galavna gradska ulica. Zanimljiva je priča o nastanku Straduna: naime, Dubrovnik se nekada nalazio na ostrvu (slično kao Budva) koje se nalazilo blizu obale. Kasnije je nasipanjem spojeno sa obalom a na tom mestu nastao je Stradun što se može uočiti i po njegovoj širini u odnosu na znatno starije uske ulice kojima ste do malopre šetali. Međutim, pre današnjeg Straduna, ovde je postojao raniji koga je uništio već toliko puta pominjani zemljotres. Bejahu to veličanstvena ulica sa raskošnim palatama, znatno raskošnijim od današnjih koje su podignute „na brzinu“ ali po regulacionom planu te su stoga sve slične, iste visine i jednakih fasada sa sličnim rasporedom prozora i sa po nekoliko „dućana“ u prizemlju što naglašava trgovački karakter ove ulice i samog grada-republike Dubrovnika.

stradun

„Stradun“ je inače teška uvreda ovoj lepoj ulici. Augmentativ „Stradun“ ili, u prevodu, „uličetina“, nadenuli su mu neskloni osvajači Mlečani.
Kada prepešačite Placu, da ne kažem Stradun, naćiće te se ponovo na „nultoj tački“ tj. na trgu Luža. Predpostavimo da ste već umorni i gladni a i savetujemo vam jedan ozbiljniji odmor jer sledi relativno iscrpljujuće panoramsko razgledanje grada sa gradskih zidina.

stradun-dubrovnik

Najbolje mesto za odmor i uživanje u gastronomskim čarolijama stare dubrovačke kuhinje je čuvena ulica „Prijeko“, paralelna sa Stradunom kao i ulica „od puča“ ali sa druge strane.

prijeko

Nakon kraće pauze sledi, rekosmo, najiscrpnija tura – obilazak gradskih zidina. Vodite računa da se nekako zaštitite od sunca i da ponesete vodu sa sobom obzirom da nećete imati gde da je kupite a trebaće vam.
Mesto odakle ćete se popeti na zidine nalazi se kod gradske kapije, birajte koje a mi savetujemo da kao polazište izaberete ulaz kod Zapadne (sa trga kod Velike Onofrijeve česme) taman da prepešačite preko tj. „prijeko“ ulicu 🙂

Zidine starog grada Dubrovnika su u potpunosti očuvane što predstavlja pravu retkost, gotovo izuzetak u ovom kraju sveta. Nekada su bile od presudne važnosti za odbranu grada a danas su od „presudne“ važnosti za turiste koji će, hodeći po njima, doživeti ovaj grad na potpuno drugačiji način nego „odozdo“.

dubrovnik-stari-grad

Dok šetate uskim ulicama starog grada pogled vam je relativno skučen i suzbijen. Odozgo, sa zidina ćete videti ne samo stari grad već i novi deo grada, more, ostrvo Lokrum… Naj impresivniji pogled na grad se pruža sa visoke kule Minčete, najviše i najmasivnije kule starog grada. Kula Mičeta se nalazi na krajnjoj severnoj tački grada, s kopnene strane. Delo je čuvenog neimara Jurija Dalmatinca iz druge polovine XV veka. Kula je vremenom postala simbol Dubrovnika.

No, krenimo sa zidinama / bedemima od početka:

Dubrovački bedemi

Impozantni Dubrovački bedemi sazdani su u vencu utvrda, kula, bastiona i tvrđava koje ovaj grad čine izuzetnim i poznatim širom sveta. Ove zidine čine jedan od najvećih kurioziteta iz razloga što i dan danas stoje netaknute u stanju iz vremena njihove najsvrsishodnije funkcije. Mnogi srednjevekovni gradovi mediterana i šire bili su utvrđeni sličnim bedemima, ali Dubrovnik je jedan od malobrojnih, ako ne i jedini, koji ih je uspeo sačuvati u potpunosti netaknute.

Razvojem Dubrovnika razvijali su se i njegovi odbrambeni zidovi, prvobitno ostrvo Laus (setite e priče o nastanku Straduna) je imalo zidove već u 9 i 10. veku a nakon zasipanja kanala u 12. i 13. veku izgrađuju se zidovi oko čitavog grada. Tokom 14. veka zidine se ojačavaju izgradnjom kula i bastiona. Nakon oslobođenja od mlečana (kraj 14. veka) izgrađene su današnje utvrdea nakon pada Carigrada izgrađen je i zid prema kopnu. Ovaj zid izgrađen je u rekordnom roku, gradili  su ga i puk (narod) i plemstvo, dan i noć.

dubrovnik-sa-gradskih-bedema

Dužina gradskih zidina iznosi 1940 m., prema kopnu zidovi su široki 4 – 6 m. a prema moru 1,5 – 3 m. a visina na pojedinim mestima doseže i do 25 metara. Zidine grada su poduprte sa 5 bastiona, sa 3 okrugle i 12 četverougaonih kula, 2. ugaone utvrde i velikom tvrđavom Mulo – sv. Ivan, koja zatvara staru gradsku luku. Najmonumentalnija je ogromna, već pomenuta, okrugla kula Minčeta kojoj to neobično ime dolazi od prezimena vlasnika imanja na kom je sagrađena, čuvene trgovačke porodice Menčetić.

pogled-na-dubrovnik

Sa zapadne i severne strane gradske zidine imaju i preziđe ojačano takođe s jednim većim i 9 manjih polukružnih bastiona, a završava na jugozapadu kazamatnom tvrđavom Bokar iz 1462. godine, najstarijom sačuvanom utvrdom te vrste u Evropi.

Za bolju odbranu grada Dubrovačka mudra politika postavila je i dve samostalne tvrđave; sa zapadne strane Lovrijenac koji statira na 46 m visokoj morskoj steni, i Revelin sa istočne, kopnene strane stare gradske luke.

izvan-zidina

Grad ima četvoro gradska vrata: dvoja prema kopnu, na istoku i zapadu, i dvoja prema luci. Pred gradskim vratima okrenutim ka kopnu postoje kameni mostovi koji su s tim gradskim vratima spojeni pokretnim drvenim mostovima. Za vreme austro-ugarske okupacije otvorena su još jedna vrata „Vrata od Buže“  ka severu.

Čitav ovaj odbrambeni sklop bio je za ono vreme relativno dobro naoružan znatnim brojem raznovrsnih topova svih domaće proizvodnje. Svi topovi su imali izrađenu reljefnu sliku sv. Vlaha, patrona grada. U vremenu pre propasti Republike na ovim zidinama bilo je više od 120 topova. I ovaj fortifikacioni sistem smatran je gotovo neosvojivim.

Tvrđava Revelin

Tvrđava Revelin je sagrađena 1462. godine na istočnoj strani grada. Zamišljena je kao odvojena tvrđava koja dodatno osigurava kompletni prilaz istočnim gradskim vratima, „vratima od Ploča“. Samo ime utvrde dolazi od naziva “rivelino“, što u fortifikacijskom graditeljstvu označava vrstu utvrde koja se gradi nasuprot gradskim vratima kako bi ih bolje zaštitila od neprijateljskih udara. Gradnja je izvedena vrlo temeljno i kvalitetno, pa mu razorni zemljotres 1667. godine nije mnogo naškodio. Na vrhu Revelina nalazi se golema kamena terasa, najveća u Dubrovniku, pa se danas na njoj održavaju mnoge priredbe Dubrovačkog letnjeg fstivala.

r

Tvrđava Lovrijenac

Tvrđava Lovrijenac je takođe poznata kao Gibraltar Dubrovnika,. Sagrađena je na hridi izvan zidina sa zapadne strane Dubrovnika, 37 m iznad nivoa  mora. Tvrđava je poznata po pozorišnim predstavama i ceremonijama venčanja koje se održavaju u ovom monumentalnom zdanju.

Tvrđava Lovrijenac je takođe i znameniti simbol otpora Veneciji. Naime, za vreme sukoba Dubrovnika i Venecije, Mlečani su planirali da izgrade kulu na istom mestu gde sada stoji Lovrijenac. Da su uspeli, imali bi Dubrovnik pod nadzorom ali mudri Dubrovčani su ih, saznavši za njihov plan, pretekli u tome. Dubrovčani su za samo tri meseca izgradili Lovrijenac te kad su mletački brodovi stigli, puni materijala za gradnju, nisu imali izbora nego se vrate u Veneciju neobavljena posla.

Ostrvo Lokrum

Pod uslovom da imate vremena i snage, a gledajte da se „snađete“, bar za snagu, ili u slučaju da se ne odlučite za obilazak gradskih zidina (vodite računa o suncu i nedostatku hladovine), ne propustite nezaboravno iskustvo, odlazak na ostrvo Lokrum koje se nalazi nadomak starog grada.

lokrum

I nemojte da bude da vas nismo upozorili ukiliko ste sujeverni: Stara legenda kazuje da je Lokrum začarano, zlokobno i prokleto ostrvo koje prokleše i začaraše Benediktinci nakon što su morali da predaju tamošnji samostan Franjevcima. Vradžbine su trajno nanesene tako što su ga oplovili tri puta sa svećama obrnutim  naopako… Po ovoj legendi, svakoga ko se usudi pohoditi ovo ostrvo zadesiće zlo baš kao i austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda koji je odavde krenuo put Sarajeva, Gavrilu Principu pod noge… Ima li u ovome istine, ne znam da vam kažem, osim da se autoru ovog teksta, pri povratku s ostrva pokvarila DV kamera 🙂 (ova kroz koju vas gledam na slici ispod :))

lokrum-vrt

Sad šalu na stranu, siguran sam da će nakon ove „zastrašujuće“ priče odlazak na Lokrum biti još uzbudljiviji.

Lokrum je zeleni romantično ostrvo, oaza prirode koja daluje kao kontrateža velikoj količini kamena i istorije u starom gradu nasuprot kojega se nalazi.

Svojom bujnom vegetacijom, mirom, sunčanim uvalama i mirisom mora pomešanim sa mirisom smole četinara, ostaviće na vas poseban utisak. Lokrum je po statutu zaštićeni park prirode te će vas u samom pristaništu dočekati instrukcije o pravilu ponašanja na njemu.

Na najvišoj koti ostrva, a to je svega 96 m. nalazi se tvrđava, na čijem vrhu se nalazi vidikovac s predivnim panoramskim pogledom na ostrvo i grad Dubrovnik. Ovo morate ovekovečiti svojim fotoaparatima (pod uslovom da se nisu pokvarili :))

U južnom delu ostrva nalazi se svojevrstan prirodni fenomen, 10 m duboko jezero sa slanom vodom nazvano Mrtvo more.

Propustili smo, negde na početku da kažemo da se na Lokrum, 1191. godine iskrcao engleski kralj Ričard I Lavlje Srce, zatečen olujom na povratku iz Trećeg krstaškog rata.

Prevoz na Lokrum organizovan je iz stare gradske luke turističkim brodićima, koji u sezoni polaze na puni sat ili na svakih pola sata, a u  glavnoj sezoni šak i na svakih 15 minuta. Pristanište na otoku Lokrumu se nalazi u uvali Portoč. Vožnja brodićem traje desetak minuta. Karte se kupuju ispred broda.

 

Plaža Banje

Ukoliko dan na moru, pa makar to bilo i u Dubrovniku, ne smatrate takvim bez uživanja na plaži (mada za taj „luksuz“ u Dubrovniku zaista nemate vremena), možete da se „brčnete“, po našoj preporuci na jednoj skrovitoj malenoj plaži na koju se „krišom“ izlazi negde kroz gradske zidine. Uočićete je jedino sa gradskih zidina, dok ih budete obilazili, pa zapamtite gde je ili, na Lokrumu, u prirodi,  gde god hoćete… Ukoliko se pak niste odlučili ni za odlazak na ostrvo ni za obilazak gradskih zidina, preporučujemo vam čuvenu plažu „Banje“ nadomak starog grada.

banje

Banje su najpoznatija dubrovačka plaža. Pogled sa plaže puca pravo na stari grad i Lokrum što je dodatno čini atraktivnijom.  More je toplo i čisto. Na raspolaganju su vam kafei, masaže, ležaljke i suncobrani ili čak krecveti sa baldahinima na plaži. igrališta za odbojku na pesku, mali fudbal i vaterpolo… Razmislite i o tome da iznajmite pedalinu i provozate se do gradske luke ili Lokruma.

Bilo mi je zadovoljstvo provesti vas Dubrovnikom na ovaj, virtuelni način.

Miroslav Bronzić

 

P.S. Nije zgoreg svratiti u turistički info centar i uzeti mapu grada sa preporučenim maršrutama ali, za svaki slučaj, na svom tabletu ili mobilnom telefonu imate i učitanu ovu stranicu portala ViaBalkans.com.

Srećno!